است كه گاهى بر خود بخندد و زمانى بگريد ، زيرا با استهزاء كردن كسى در نزد اراذل مردم خويشتن را در معرض آن قرار مىدهد كه آن شخص در قيامت در برابر ديدگان مردم دست او را بگيرد و به ضرب تازيانه ، چنان كه خر را مىرانند ، وى را به سوى آتش جهنّم ببرد و او را استهزاء كند و از خوارى او و از اجازهء الهى براى انتقام از وى شادمان باشد . پس هر كه در اين باره بينديشد و دشمن جان خود نباشد ، از استهزاء و مسخره كردن به كلَّى اجتناب خواهد نمود .